Morkn ei andans öar !
Ljóð? Ojbarasta! Á nú að láta mann sitja undir einhverjum hofmóðugum miðaldra karlbjánanum sem heldur hann þurfi að kenna heiminum sínar dýrustu lexíur – bera á borð þá visku sem hann hefur talið sér trú um að hann búi yfir, telja öðrum trú um þessar botnlausu gáfur sínar? Munum við aldrei gefast upp á að horfa á sjálfumglaðan sjáandann kollveltast um í seigfljótandi glýju eigin mikilvægis, flytjandi fréttir að handan haglega samansettar af myndríki og léttstuðlaðri mælsku? Fy fan! Vad äcklig tanke! Þarf nokkur á meðvitaðri breikkun sinna hillumetra að halda? Þessi ljóðlist er leiðinleg. Þessi ljóðlist er ekki leiðinleg. Þessi ljóðlist er skemmtileg. Þessi ljóðlist er ekki skemmtileg. Þetta er engin myndlíking!
Þetta er sálin í mér!
En það er ljóður á leiknum, ljóður sá er mér tær sem höfug máltíð að morgni hinna fyrstu og síðustu daga, rétt á meðan sólargeislar síðustu íkveikja brenna silúettur sínar í pírð augnlok ábótanna – langa leggi & ómstríða, glaðhlakkandi grátstafi – og höfrungar ljóðahafsins mjaka sér gegnum iðandi síróp stuðlasvelgsins á snípum sínum syngjandi.
Tíu þúsund tregawött kæra sig ekki um að taka leikinn alvarlega – það kemur satt best að segja ekki til greina – hér verður umfram allt leikið af fúlustu léttúð og kátínu, áhöfnin er rallhálf og stöðugt í úrfókusaðri uppreisn gegn hvers annars innri & ytri kapítönum, sem drollandi ætla sér að stöðva leikinn – reka íbúana í útlegð, gera hælismat úr hælisleitendum, andskotast í sakleysingjum – skrækjandi einfættir hugdvergar með minnimáttarkennd yfir hverfandi menningu sem þeir skilja ekki og skilja ekki að hverfur ekki, menning hverfur ekki! Kæru lesendur: Byltingin er ekki leiðinleg! Byltingin hverfur ekki heldur birtist!
Tíu þúsund tregawött skenkja lesendum sínum í ný glös nýrra og endurbættra texta – meira mas í einu, stærri bitar, beittari efnistök, nákvæmari sigti, fleiri fórnarlömb – stríðið um hugi & hjörtu er við það að hefjast það er löngu hafið háð og yfirstaðið og það er kominn tími til að huga að afleiðingunum – hér verða byggðar nýjar borgir á brennandi rústum iðkaðrar heimsku gærdagsins. Allir fá ný spil, þrælskipað ráð ráðvandra sósíalista sér til þess að rétt verði gefið og upp frá þessari stundu verður spilað fyrir sakir leikgleðinnar til að gleðja guði og guða glaða.
Við bjóðum velkomna á síðurnar íslenska ameríska norræna heiðursmenn og hefðardömur – hefðarmenn og heiðursdömur – og vonum að uppskeran verði öllum til ljóðs, hnjóðs og góðs.
Fyrir hönd ungra & frjálslyndra,
![]()