SORI – manifestó

(brot)

Þar sem lífið í þessu samfélagi er í besta falli tóm leiðindi og engin hlið samfélagsins kemur konum nokkuð við er það á ábyrgð borgaralega meðvitaðra, ábyrgra, ævintýragjarnra kvenna einna að steypa stjórninni af stóli, útrýma peningakerfinu, koma á fullkominni sjálfvirkni og eyða karlkyninu.

Það er nú orðið tæknilega mögulegt að fjölga mannkyninu án aðkomu karla (eða kvenna, ef út í það er farið) og að framleiða einungis konur. Við verðum að hrinda því undir eins í framkvæmd. Að viðhalda karlmanninum þjónar ekki einu sinni þeim vafasama tilgangi að fjölga mannkyninu. Karlmaðurinn er líffræðilegt óhapp: Y (karlkyns) genið er ófullkomið X (kvenkyns) gen, það hefur ófullkomna litningasamstæðu. Karlmaðurinn er með öðrum orðum ófullkomin kona, gangandi fóstureyðing, eytt á genastiginu. Að vera karlkyns er að vera skertur, tilfinningahamlaður; karlkynið er fötlun og karlmenn eru tilfinningalegir krypplingar.

Karlmaðurinn er fullkomlega sjálfhverfur, fangi sjálfs sín, ófær um hluttekningu og samsömun við aðra, um ást, vináttu, alúð og blíðu. Hann er algjörlega stök eining, ófær um að finna til samkenndar með öðrum. Viðbrögð hans eru eingöngu líkamleg, ekki vitsmunaleg; vitsmunir hans eru aðeins verkfæri til þjónkunar við hvatir hans og þarfir; hann er ófær um andlega ástríðu, gagnkvæm huglæg samskipti; hann er ekki í tengslum við neitt nema eigin líkamlegu kenndir. Hann er hálfdauður, ófær um að gefa eða þiggja unað eða hamingju; þar af leiðandi er hann í besta falli leiðinlegur, meinlaust hrúgald, enda geta þeir einir verið töfrandi sem hafa áhuga á öðrum. Hann er fanginn á rökkursvæði milli manns og apa, og er mun verr settur en apinn þar sem hann hefur, ólíkt apanum, yfir að ráða litrófi neikvæðra tilfinninga – hatri, öfund, fyrirlitningu, andstyggð, sektarkennd, skömm, efa – og gerir sér þar að auki grein fyrir því hvað hann er og hvað hann er ekki.

Valerie Solanas

Þýðing: Dr. Usli